Międzygórze

Miejscowość
 
Międzygórze to miejscowość wczasowa położona u stóp Masywu Śnieżnika na wysokości 560 do 680 m n.p.m. Znana jest z malowniczych krajobrazów, bogatej flory i fauny, wspaniałych walorów klimatycznych. Jest doskonałą bazą wyjściową w okoliczne góry. Oznakowanymi szlakami turystycznymi wędrować można na szczyt Śnieżnika, na Igliczną, do pielgrzymkowego kościoła Matki Boskiej Śnieżnej, do „Ogrodu Bajek”, do Międzylesia i Stronia Śląskiego, gdzie znajduje się Jaskinia Niedźwiedzia.
Wodospad na rzece Wilczce stanowi jedną z największych atrakcji Międzygórza. Rzeka spada tutaj ponad dwudziestometrową kaskadą i dalej płynie głębokim wąwozem o prawie pionowych ścianach. Obszar rezerwatu jest dobrze przystosowany do zwiedzania. Po obu stronach wodospadu znajdują się zabezpieczone barierami punkty widokowe.
Historia Międzygórza
 

Położenie Międzygórza w górach, w głębi doliny spowodowało, że osadnictwo dotarło tutaj stosunkowo późno. Około 1580 roku, u zbiegu Wilczki i Bogoryi powstała leśna osada drwali.
Brak użytków rolnych w okolicy spowodował, że wieś rozwijała się głównie dzięki przemysłowi drzewnemu i rzemiosłu. Z czasem zaczęto jednak dostrzegać walory turystyczne terenu.W 1840 roku Międzygórze oraz okolice Masywu Śnieżnika zakupiła Księżna Marianna Orańska, żona księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna. Przystąpiła ona do zagospodarowania Międzygórza, przekształcając je w popularną miejscowość letniskową. Już wtedy powstały dla pierwszych letników drewniane domy gościnne, gospoda, urządzono stawy, w których hodowano pstrągi.Położenie Międzygórza w górach, w głębi doliny spowodowało, że osadnictwo dotarło tutaj stosunkowo późno. Około 1580 roku, u zbiegu Wilczki i Bogoryi powstała leśna osada drwali.

Brak użytków rolnych w okolicy spowodował, że wieś rozwijała się głównie dzięki przemysłowi drzewnemu i rzemiosłu. Z czasem zaczęto jednak dostrzegać walory turystyczne terenu.W 1840 roku Międzygórze oraz okolice Masywu Śnieżnika zakupiła Księżna Marianna Orańska, żona księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna. Przystąpiła ona do zagospodarowania Międzygórza, przekształcając je w popularną miejscowość letniskową. Już wtedy powstały dla pierwszych letników drewniane domy gościnne, gospoda, urządzono stawy, w których hodowano pstrągi.Można było wynająć przewodnika na Śnieżnik a nawet tragarzy i lektykę.Przystąpiono także do zagospodarowania wodospadu Wilczki celem udostępnienia go zwiedzającym. Zbudowano wokół niego tarasy widokowe, połączono je wygodnymi ścieżkami i kamiennymi schodkami, a nad samym wodospadem przerzucono stylowy mostek.

W końcu XIX wieku w Międzygórzu rozwinął się ośrodek sportów zimowych. Popularne stały się rekreacyjne zjazdy „rogatymi saniami” trasami z Czarnej Góry i Śnieżnika. Równocześnie rozwijało się saneczkarstwo sportowe Dominującą rolę odegrało jednak narciarstwo. GGV organizowało kursy, które prowadził prekursor narciarstwa zjazdowego sprowadzony z Alp Mathias Zdarsky. Lata świetności Międzygórza to okres międzywojenny, istniało wówczas 10 hoteli oraz gospod, 15 pensjonatów, uzdrowisko ze 100 miejscami noclegowymi. Do tego czynna była skocznia narciarska, tory saneczkowe, basen i kąpielisko. Dalszy rozwój powstrzymała wojna. Na szczęście nie było tutaj zniszczeń i zachowały się prawie wszystkie zabytki.

Copyright © 2013 Pensjonat Międzygórze. All rights reserved.